What element distinguishes temporary marriage in Islam from extramarital and premarital sex based on mutual consent and/or compensation in a Western context?

Fatwa, posted 4.22.2010, from Lebanon, in:
Religious Authority: 
Sayyad Muhammad Hussein Fadallah
Fatwa Question or Essay Title: 
What element distinguishes temporary marriage in Islam from extramarital and premarital sex based on mutual consent and/or compensation in a Western context?

In Islam, the mere existence of mutual consent does not result in legality of sexual relation. Marriage (either permanent or temporary), which is based on the intention to create a marital status, is required to legitimate the sexual relationship. *(See Glossary entry under "Mutah" for more information.)*

از آن رو كه رابطه زنا به ويژه در كشورهاى غربى براساس رضايت طرفين يا در مقابل مزدى مادى، برقرار مى شود، پس فرق بين آن و بين قرارداد متعه چيست؟ و به چه دليل رابطه نخست حرام ولى رابطه دوم حلال است؟

* فرق بين زنا - هرچند با رضايت - و بين ازدواج - چه دايم و چه موقت -، قراردادى است كه بيان كننده اراده ازدواج بين زن و مرد است. اين امر در ازدواج وجود دارد ولى در رابطه زنا موجود نيست. اسلام خواسته است تا ازدواج را - چه به صورت دايم و چه موقت - عنوان مباح شدن رابطه خانوادگى و يا جنسى قرار دهد. پس بايد جلوه شرعى و قانونى به آن بدهد. صرف رضايت طرفين، مشروعيت آور نيست، زيرا همه معاملات حلال و حرام مى تواند براساس رضايت طرفين انجام شود. حتى ربا هم با رضايت طرفين است، اما نامشروع است. در حالى كه قرارداد، اراده عقلايى مبنى بر نيت ارتباط و شكل دهى رابطه را به رضايت طرفين مى افزايد.

در غرب - يا هر جاى ديگر - روابط زنا معمولا با رضايت طرفين است اما براساس اراده ازدواج و ارتباط زناشويى استوار نيست. مثلا دو طرف ابتدا دوست و عاشق يكديگرند و زنا مرتكب مى شوند و سپس ازدواج مى كنند. قوانين كشورهاى مختلف - جز اندكى از كشورها - رابطه نخست (زنا) را نامشروع و غيرقانونى مى داند و به رسميت نمى شناسد. زيرا بر مبناى قرارداد (عقد) انجام نشده است. بنابراين حتى غرب هم زنا را قانونى نكرده است. بلكه حقوق زن زنادهنده را بر مرد زنا كننده و حقوق فرزند زنازاده را بر پدر و مادرش به رسميت شناخته است ولى خود رابطه زنا را مشروع نشناخته است. در غرب، زنازاده را «فرزند نامشروع» خطاب مى كنند، حتى اگر پدر و مادرش شناخته شده باشند. علاوه بر اين هرگونه رابطه جنسى خارج از چارچوب زناشويى را خيانت به شمار مى آورند و حق اقامه دعواى قضايى عليه شخص خيانت كار را دارند.